طبقه بندی فن محوری

دو نوع فن وجود دارد: جریان محوری و جریان شعاعی که بر اساس جهت جریان هوا در هنگام کار فن تقسیم می شوند. هنگامی که فن جریان محوری کار می کند، پره ها هوا را فشار می دهند تا در همان جهت محور جریان یابد، بنابراین به آن فن جریان محوری می گویند. هنگامی که فن جریان شعاعی کار می کند، پره ها هوا را فشار می دهند تا در جهتی عمود بر محور (یعنی شعاعی) جریان یابد، بنابراین به آن فن جریان شعاعی می گویند.
فن های جریان محوری به دو دسته فن های جریان محوری بزرگ، فن های جریان محوری متوسط ​​و فن های جریان محوری کوچک تقسیم می شوند. فن جریان محوری مناسب را با توجه به محل استفاده مورد نیاز انتخاب کنید.
به طور کلی، فن های جریان محوری بزرگ عمدتاً برای اگزوز در مکان هایی مانند زمین های گرد و غبار و شن مناسب هستند. فن های جریان محوری متوسط ​​عمدتاً برای تهویه داخلی و اتلاف گرما مانند انبارها مناسب هستند. فن های جریان محوری کوچک عمدتاً برای تهویه و اتلاف حرارت تجهیزات مکانیکی مانند کابینت های الکتریکی مناسب هستند.
زیرا فشار باد فن های توربو سنتی در قسمت مرکزی فن ایجاد نمی شود، بلکه با چرخش پره های فن ایجاد می شود. بنابراین، هر چقدر هم که سرعت بالا باشد، هیچ بادی به پایین محور نمی‌وزد. اما در زیر محور فن، هسته حرارتی قرار دارد که منبع اصلی گرما است. این وضعیت باعث نقص ذاتی فن جریان محوری سنتی شد: جریان هوا به دلیل انسداد موتور نمی تواند به آرامی به قسمت مرکزی برسد و در نتیجه "نقطه کور" ایجاد می شود. وجود نقطه کور باعث می شود که قسمت مرکزی رادیاتور بیش از حد داغ باشد و بر اثر اتلاف حرارت کلی تأثیر بگذارد. برای حل این مشکل، فن جریان شعاعی گریز از مرکز اختراع شد.