تمام طراحان موتور و محصولات الکترونیکی که نیاز به استفاده از فن های خنک کننده برای دفع گرما دارند باید حجم هوای مورد نیاز برای یک سیستم خاص را تعیین کنند. حجم هوای مورد نیاز به درک میزان مصرف برق سیستم و اینکه آیا می تواند گرمای کافی برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد سیستم را حذف کند بستگی دارد. در واقع عمر سرویس سیستم به دلیل سیستم خنک کننده ناکافی کاهش می یابد، بنابراین مهندسان طراح نیز باید درک کنند که اگر عمر سیستم انتظارات کاربر را برآورده نکند، ممکن است حجم فروش و قیمت سیستم کاهش یابد.
برای انتخاب اجزای تهویه مناسب، اهداف زیر باید در نظر گرفته شود:
بهترین راندمان جریان هوا
کوچکترین اندازه مناسب
حداقل نویز
حداقل مصرف برق
حداکثر قابلیت اطمینان و عمر مفید
هزینه کل معقول
انتخاب فن یا دمنده خنک کننده از طریق مراحل زیر می تواند به شما در دستیابی به اهداف فوق کمک کند.
اولین چیز این است که کل نیازهای خنک کننده را بدانید. برای درک کل نیازهای خنک کننده، سه نکته وجود دارد:
1. گرمایی که باید تبدیل شود (یعنی اختلاف دما DT)
2. تعداد وات برای جبران گرمای تبدیل شده (W)
3. حجم هوای مورد نیاز برای حذف گرما (CFM)
کل نیازهای خنک کننده برای عملکرد کارآمد سیستم بسیار مهم است. عملکرد کارآمد سیستم باید شرایط عملیاتی ایده آلی را فراهم کند تا تمام اجزای سیستم بتوانند حداکثر عملکرد خود را انجام دهند و بیشترین طول عمر را داشته باشند.
دوم درک کل تقاضای خنک کننده و استفاده از روش زیر برای به دست آوردن حجم هوای مورد نیاز برای تجهیزات است.
1. حرارت تولید شده در داخل تجهیزات را محاسبه کنید.
2. محدوده افزایش دمای مجاز در داخل تجهیزات را تعیین کنید.
3. حجم هوای مورد نیاز را از معادله محاسبه کنید.
اگر اتلاف حرارت در داخل تجهیزات سیستم و افزایش دمای مجاز کل مشخص باشد، می توان حجم هوای مورد نیاز برای خنک سازی تجهیزات را بدست آورد.
